Umowa franchisingowa - Ogólna charakterystyka
Z ekonomicznego punktu widzenia franchising stanowi metodę rozszerzenia rynków zbytu poprzez tworzenie sieci sprzedaży towarów i świadczenia usług, z jurydycznego zaś jest umową nienazwaną, dla zawierania której w prawie polskim podstawę stanowi art. 3531 KC. Do charakterystycznych postanowień tej umowy należy zobowiązanie się franchisingodawcy do udzielenia franchisingobiorcy pozwolenia (zgody, licencji, franchise) na prowadzenie w ramach sieci określonej działalności handlowej (gospodarczej) pod firmą dającego pozwolenie oraz analogiczne zobowiązanie się franchisingobiorcy, że prowadził on będzie we własnym imieniu i na własny rachunek działalność gospodarczą określoną w umowie, zgodnie z udzielonym pozwoleniem i ściśle według zaleceń i wskazań franchisingodawcy oraz, że zapłaci mu umówione wynagrodzenie.
Jak z powyższego wynikałoby, umowa franchisingowa jest umową obligacyjną, nienazwaną, obustronnie zobowiązującą, odpłatną i wzajemną. Dochodzi do skutku solo consensu. Jest nowym typem umowy nienazwanej służącej kooperacji między franchisingobiorcą a franchisingodawcą w celu prowadzenia określonej w umowie działalności gospodarczej. Z punktu widzenia prawa handlowego umowę tę należy kwalifikować jako czynność dwustronnie handlową.